نبودن هیچ كس سخت نیست

فراموش كردن یك بودن سخت است

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من هنوز توان دارم

من هنوز امید دارم

من هنوز آرزویت را دارم

من هنوز...تو را ندارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منصفانه جدا می شویم ...

 تو برای خودت زندگی میکنی ...

 من برای خودم می میرم ...!!

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دور شدن را

 از کدام  قطار بی برگشت  یاد گرفتی

 وقتی همیشه

 روی سکوی خانه بازی می کردیم 

 و تا خط ریل ها یک دنیا فاصله بود ...؟!!



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


یک شب هوای گریه ...

 

یک شب هوای فریاد ...

 

امشب دلم هوای تو کرده است ... !!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


نبوده

         نیست

                         نخواهد بود

از تو عزیزتر

کسی برای من...



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


نیا لطفا

می دانم

می آیی لبخند نمی زنی

می میرم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من که در پیله ی خویش شوق پروانگی از یادم رفت ...

لااقل موقع رفتن بسپار ابر جای تو ببارد به سرم ،

ماه جای تو بتابد به شبم و سرانگشت بزند گاهگاهی به دلم ...

شاید این تلخی ایام غم انگیزم را باز با یاد تو از یاد ببرم !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

روی دست شب مانده ام

 منی که

 تو روی دستم مانده ای ...!

 شانه های شب می شکند آخر ...!!


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من وقت و بی وقت ، دم وقت ، اول وقت ،

وسط وقت ، آخر وقت و خلاصه همه وقت به یادتم !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من خاکستر می شوم

 تو اما

 تنها سیگاری را می بینی

 که تمام می شود ...!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سرخی چشم کبوتر هیچ دانی چیست !؟

نامه ام میبرد و بر درد دلم خون میگریست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگه صدای اس ام اس گوشیت در اومد ، نگو پیام دارم

بگو یه رفیق با مرام دارم که یادم کرده!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گاهی خیال میکنم از من بریده ای / بهتر ز من برای دلت برگزیده ای

از من عبور می کنی و دم نمیزنی / تنها دلم خوش است که شاید ندیده ای . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با من ای دوست اگر خوب ، اگر بد باشی

تپش حس من این است که باید باشی . . .

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مهربانی بهترین عطری است  که در گل جاری است

و تو خوش بو ترین شاخه گل دنیایی . . .

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عاشقتم تو این دو روز خوب و بد / با ممن بمون ، باهات میمونم تا ابد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میگویم سلام ، هیچکس جوابم را نمیدهد ، پس خدا نگهدار میگویم

شاید از سر اتفاق ، یک نفر دست هایش تکان بخورد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خران بنشست و گل با بادها رفت ، چه آسان می شود از یادها رفت . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به لب های تو می سازم کلامی ، سرود آشنایی یا سلامی

ندارم جز غم عشق تو در سر ، ولی افسوس که از من جدایی . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به قلبم نشستی نگفتم چرا ، دلم را شکستی نگفتم چرا

یکی خواب شبهای من را ربود ، چو دیدم تو هستی نگفتم چرا . . .

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

توی قلبم نوشتم ورود ممنوع !

حالا که وارد شدی ، خروج ممنوع !!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

روزی که مرا بر گل رویت نظر افتاد / احساس نمودم که دلم در خطر افتاد

تا چشم من افتاد به گلبرگ جمالت / زیبایی گل های بهار از نظر افتاد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

واست شب اس ام اس زدم که بگم دنیام تاریکه مثل شب/تنهام مثل ماه/کوچیکم مثل ستاره/اما دوست دارم به اندازه آسمون که اندازه نداره.
منبع

در برج ولامهر جهان تاب علی(ع) است

در شهر علوم نبی باب علی(ع) است

از اول خلقت بشر تا امروز

مظلوم ترین شهید محراب علی(ع) است

******

با آنکه امید همه هستی تو علی(ع)

بر عرش خدا قائمه هستی تو علی(ع)

آنقدر غریبی که خدا می داند

مظلوم تر از فاطمه(س) هستی تو علی(ع)

******

بی علی دنیا ندارد اعتبار

وای بر ما وای بر این روزگار

******

امشب این دل یاد مولا می کند

لیلة القـدر است و احیا می کند

بشنو ای گـوش دلها بی صدا

نغمه ی فـزت و رب الکعبه را

******

امشب سر مهربان نخلی خم شد

در کیسه نان به جای خرما غم شد

در خانه ی دور بیوه ای شیون کرد

همبازی کودک یتیمی گم شد

******

ای کاش علی شویم و عالی باشیم

هم سفره کاسه سفالی باشیم

چون سکه به دست کودکی برق زنیم

نان آور سفره های خالی باشی

******

خورشید چراغکی ز رخساره علی ست

مه نقطه کوچکی ز پرگار علی ست

هرکس که فرستد به محمد(ص) صلوات

همسایه دیوار به دیوار علی ست

شهادت مولا علی را تسلیت عرض می کنم

******

دل را ز شرار عشق سوزاند علی(ع)

یک عمر غریب شهر خود ماند علی(ع)

وقتی که شکافت فرق او در محراب

گفتند مگر نماز می خواند علی(ع)

******

دانی زچه رو دیده ما میگرید

در ماتم شاه اولیا می گرید

تنها ز غمش اهل زمین گریان نیست

عیسی بفلک از این عزا میگرید

شد کشته بمحراب عبادت حیدر

هر دیده بحال مرتضی می گرید

بـا گفتن "قد قتل" ز جبریل امین

در خلد برین خیر نساء میگرید

******

به شهر کوفه در محراب طاعت

علی شد کشته در حال عبادت

ز پـور ملجم مردود کافر

بخون شد غوطه ور ساقی کوثر

******

آیا سحری به رنگ خون دیدی تو

محراب و تو منبری چنین دیدی تو

خون بر در و دیوار و جماعت سر و رو

فرقی که به سجده لاله گون دیدی تو

آن زاده کعبه و امین حرمین

افتاده میان خاک و خون دیدی تو

آن کس که ستیز خیبر و بدر و احد

چون شیر بغرید چنین دیدی تو

آیا تو درون ظلمت شام سیاه

نان آور کودک یتیم دیدی تو

آیا دل پرز خون و گریان چشمی

از جور زمانه و زمان دیدی تو

او زخم تن و زبان که در طول زمان

با جان به خرید و دم نزد دیدی تو

آیا زمیان مردم کوفه و شام

مظلوم تر از علی کسی دیدی تو

******

به جز از علی (ع) که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر توست اکنون، به اسیر کن مدارا

******

امشب، شب ناله در فراق پدری مهربان است که غیر از چاه و نخل و ماه، کسی گریه‏اش را ندیده بود. پدری دل‏سوز که با آه همه کودکان یتیم، شریک بود و غصه‏های همه را بر جان خود هموار می‏کرد، ولی کسی از غربت او و دردهای دلش، با خاری در چشم و استخوانی در گلو، خبر نداشت.

******

به نماز بست قامت که نهد به عرش پا را

به خدا علی نبیند به نماز جز خدا را

به نماز آخرینش چه گذشت من ندانم

که ندای دعوت آمد شه ملک لافتی را

همه اهل بیت عصمت زسرا برون دویدند

ابتا و واعلیا بنمود پر فضا را

******

طبیبا وامکن زخم سرم را

مسوزان قلب زینب دخترم را

ببند آنگونه زخمم را که در قبر

نبیند فاطمه زخم سرم را

در و دیوار مسجد هست‏شاهد

که من گفتم اذان آخرم را

وداع زندگی را گفتم آنروز

که زد در کوچه قنفذ همسرم را

******

امام علی(ع)، بی کرانه‏ترین شکوه خلقت است که تا ابد، تلألؤ نورش روشنایی بخش هستی است.

******

بگشا به سرا پرده جان باب علی را

سرمشق خود ای دل بکن آداب علی را

تا رتبه این مظهر حق رابشناسی

بشمار یکایک همه القاب علی را

فرمان خدا بود که در مسجد احمد

درها همه بستند، مگر باب علی را

زیرا که علی، خانه یکی شد شب میلاد

خود بیت خدا دان، دل حق‏یاب علی را

دنیای دنی، جای کسی همچو علی نیست

آغشت به خون، روی جهان‏تاب علی را

تا رد نکند خالق او، خواهش اورا

ز آن رنگ شهادت زده، محراب علی را

******

تیغ بر فرق عدالت زده و خندیدند

خون به ابعاد غریبی علی پاشیدند

زاغ‏ها از دل شب کنده و بر روز زدند

روز و شب، گوشه محراب به هم پیچیدند

زخم بر سلسله باور و ایمان افتاد

همه افلاک از این زخم به خود لرزیدند

شب پر از رخوت نامردی مردم گردید

آسمان، ماه، ستاره، همگی خوابیدند

صبح، امّا دو سه تا کاسه شیر آوردند

کودکانی که علی را همه شب می‏دیدند

هق هق چاه شناور شده در گریه نخل

همه از هم فقط از درد علی پرسیدند

******

دعا بدون علی قابل اجابت نیست

که مهر اصل اجابت به هر دعاست علی(ع)

بزن تو دست توسل به دامن مولا

که در جامعه را بهترین دواست علی(ع)

بوسه ام را می گذارم پشت در
قهرکردی , قهرکردم , سر به سر
تو بیا , در را تماما باز کن
 هر چه میخواهی برایم ناز كن
من غرورم را شکستم , داشتی ؟
آمدم , حالا تو با من آشتی ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چی میشد تو  هم منو دوستم میداشتی نا زنین

جای گریه رو لبام خنده می كاشتی نازنین

حالا كه قهری باهام ولی بدون دوستت دارم

طاقت قهر ندارم پس آشتی آشتی نا زنین


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به خاطر یافتن مقصر,      

زندگی ات را تلخ و سیاه نكن.

 بگذار آن چه در پایان یك عشق به جای میماند

خاطرات خوش باشد با من آشتی كن تا دنیا با من آشتی كند


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


قهر مكن ای فرشته روی دلارا

ناز مكن ای بنفشه موی فریبا

طعنه و دشنام تلخ اینهمه شیرین

چهره پر از خشم و قهر اینهمه زیبا

ناز تورا میكشم به دیده منت

سر به رهت مینهم به عجز و تمنا


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


همیشه رفتن بهترین  نیست
 گاهی میان رفتن وماندن هیچ فرقی نیست
   چه قهر باشیم چه آشتی
اصل درست این است که عزیزان ما در خانه ی دل ما جای دارند


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


بهانه میتراشی و مرا عذاب میدهی

به روح بی قرار من تو اضطراب میدهی

دلم پر از گلایه ها تنم اسیر درد و خون

 ولی تو قهر با دلم برای لحظه ای مكن


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بیا با پاک ترین سلام عشق آشتی کنیم *بیا با بنفشه های لب جوب آشتی کنیم * بیا ازحسرت و غم دیگه باهم حرف نزنیم * بیا برخنده ی این صبح بهار خنده کنیم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


چنین گفت زرتشت:...عاشق عاشقی باش و دوست داشتن را دوست بدار. از تنفر متنفر باش، به مهربانی مهر بورز، با آشتی آشتی کن و از جدایی جدا باش


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

از تو به یك حرف ناروا نكشم دست

وز سر راه تو دلربا نكشم پا

عاشق زیباییم اسیر محبت

هر دو به چشمان دلفریب تو پیدا



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یه روزی گله كردم من از عالم مستی

تو هم به دل گرفتی دل ما رو شكستی

من از مستی نوشتم ولی قلب تو رنجید

تو قهر كردی قهرت مصیبت شدو بارید

پشیمون و خستم اگه عهدی شكستم

آخه مست تو هستم اگه مجرم و مستم


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مهم نیست كی مقصر است
 باور کن مهم این است که یادمان باشد عمرمان کوتاه است
 در پایان زندگی خواهیم گفت: کاش فقط چند لحظه بیشتر فرصت داشتیم تا خوب بهم نگاه کنیم و همه ناگفته های مهر آمیز یک عمر را در چند ثانیه بگوییم پس نازنین بیا آشتی كنیم با مهر


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوستی را دوست، معنی می دهد

قهر هم با دوست، معنی می دهد

هیچ كس با دشمن خود، قهر نیست

قهری او هم نشان دوستی است ...




* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

جنس من از آهن و از سنگ نیست

من دلم تنگ است و یار دلتنگ نیست

حال دل از من نمیپرسی چرا

حال پرسیدن كه دیگر ننگ نیست



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منو ببخش تنهام نزار ، برای آخرین بار

تنهام نزار ، بی من نرو ، نگو خدانگهدار


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اینقدر نگو : اگه ببخشم کوچک می شوم ، اگه با گذشت کردن کسی کوچک می شد ، خدا اینقدر بزرگ نبود .



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

برام بمون ، بهونه باش برای دل سپرد/نزار که آرزوم بشه یه روزی بی تو مردن



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
منو ببخش که درخشیدی و من چشمامو بستم

منو بخشیدی و من چشمامو بستم

تو به پای من نشستی و جدا از تو نشستم

که نیاوردی به روم هر جا دلت رو می شکستم

منو ببخش ، منو ببخش .....


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منو ببخش عزیزم که از تو می گریزم

می سوزم و خاموشم تو خودم اشک می ریزم....

منو ببخش اگه خیلی بهت بدی کردم ...


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گر تو را از ابلهی کردم رها ، برمن ببخش/بر سر پیمان نه بر مهر و وفا ، بر من ببخش

راه ورسم عاشقی را نا بلد چون کودکان/اشتباه و ناروا کردم خطا ، بر من ببخش


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من رو ببخش نه به خاطر اینکه من لایق بخشش هستم بلکه تو لایق ارامش هستی من ارامش تو رو حتی به ارامش خودم نیز ترجیح میدم



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منو ببخش که نادیده گرفتم التماس اون نگاه نگرون رو

منو ببخش که گرفتم به جای دست عاشق تو دست عشق دیگرون رو


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش
توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اون منم که عاشقونه شعر چشماتو می گفتم
هنوزم خیس می شه چشمام وقتی یاد تو می افتم
هنوزم میای تو خوابم تو شبای پر ستاره
هنوزم می گم خدایا کاشکی برگرده دوباره
منبع

زندگی مثل یک پیانوست ، همان چیزی را می شنوی که می نوازی . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بعضی از اشخاص چنان به خود مغرورند که اگر عاشق شوند ،

به خود بیشتر عشق می ورزند تا به معشوق . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

موفقیت بدست آوردن چیزی است که دوست داریم و

خوشبختی دوست داشتن چیزی است که بدست می آوریم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

راز یک زندگی زیبا این است که امروز با خدا گام برداری و

برای فردا به او اعتماد داشته باشی  . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

قطعاً خاک و کود لازم است تا گل سرخ بروید .

اما گل سرخ نه خاک است و نه کود . . . (پونگ)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بر روی زمین چیزی بزرگتر از انسان نیست و درانسان چیزی بزرگتر از فکر او

(همیلتون)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نورمن وینسنت پیل:

طی سالیان دراز دریافته ام که مشکلات انسانها را بزرگ یا

کوچک می کند و هیچ گاه اورا همانطور که هست باقی نمیگذارد.

برخی از مردم تحت فشار مشکلات می شکنند و برخی

دیگر ، مشکلات را می شکنند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر زیبایی را آواز سر دهی ، حتی در تنهایی بیابان ، گوش شنوا خواهی یافت

(خلیل جبران)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی ، همدردی کنم .

بیش از آنکه مرا بفهمند ، دیگران را درک کنم .

پیش از آنکه دوستم بدارند، دوست بدارم .

زیرا در عطا کردن است که می ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم

و در مردن است که حیات ابدی می یابیم. .